Pojedini tekstovi koji su se pojavili na portalima o Nerminu Handžiću iznijeli su dvije ozbiljne i međusobno povezane netačnosti: tvrdnju da je mladi pjevač preminuo i predstavljanje Viki Miljković kao njegove majke. Na osnovu dostavljenog materijala, međutim, ne postoji vjerodostojna potvrda smrti, dok je za Viki jasno navedeno da je njegova dugogodišnja mentorica i bliska osoba, a da mu je majka Sabrija.
Zbog toga se cijela priča mora čitati pažljivije nego što to sugerišu senzacionalni naslovi. Kada se na internetu pojavi informacija o smrti javne osobe, posebno ako je praćena emotivnim detaljima o porodici, posljednjim trenucima i navodnim oproštajima, najvažnije je prvo utvrditi da li je vijest uopšte potvrđena. Bez toga, svaki dalji opis ostaje na nivou tvrdnje koju treba provjeriti, a ne činjenice koju treba prihvatiti.
U ovom slučaju već na početku se pojavljuje neslaganje koje mijenja okvir cijelog teksta. Viki Miljković jeste važna figura u Nerminovom profesionalnom životu i njihov odnos je s vremenom postao veoma blizak, ali to nije isto što i porodično srodstvo. Upravo takve razlike odlučuju o tome da li se nešto doživljava kao vjerodostojna informacija ili kao pogrešno prenesena priča.
Nermin Handžić je širem auditorijumu postao poznat kroz „Zvezde Granda“, takmičenje koje je godinama stvaralo nova prepoznatljiva imena i istovremeno razvijalo snažne odnose između kandidata i članova žirija. U njegovom slučaju, Viki Miljković je bila mentorica, a kasnije je taj odnos prerastao u nešto što su mnogi opisivali gotovo porodičnim riječnikom.
Takav način govora može biti topao i emotivan, ali ne smije zamijeniti osnovne činjenice o tome ko je kome zaista član porodice, a ko osoba od povjerenja i podrške.
Dio zabune nastaje onda kada se bliskost počne tumačiti kao formalno srodstvo. Kada neko za drugu osobu kaže da mu je „druga majka“, to je izraz zahvalnosti, privrženosti i dugogodišnjeg povjerenja. Ali ako se takva izjava prenese kao da govori o stvarnoj majci, informacija postaje netačna. U ovakvim pričama preciznost nije samo novinarski zahtjev nego i osnovni uslov da javnost dobije tačnu sliku događaja.
Zašto je došlo do pogrešne interpretacije
U medijskom prostoru nije rijetkost da se emotivni odnos između javnih ličnosti i njihovih mentora, prijatelja ili saradnika pretvori u naslov koji djeluje uvjerljivije nego što zaista jeste. Upravo se to dogodilo i ovdje: priča je oblikovana oko snažnog emotivnog tona, ali bez dovoljno čvrstih provjera oko najvažnijeg pitanja – da li je Nerminova smrt uopšte potvrđena. Kada je početna tvrdnja nesigurna, svi kasniji detalji postaju dodatno problematični.
Dodatnu zabunu pojačavaju navodi koji su u pojedinim tekstovima pripisivani navodnoj „majci Viki“, uz dramatične riječi poput „dijete moje, mladosti moja“. Takve fraze nose snažan emocionalni naboj i lako stvaraju utisak hitnosti i tragedije. Međutim, ako osnovna činjenica nije potvrđena, onda ni emotivni opis ne može biti dokaz da se događaj zaista desio onako kako je predstavljen.
U takvim situacijama odgovornost prema javnosti znači razlikovati ono što je rečeno, ono što je pretpostavljeno i ono što je zaista provjereno. Ako se vijest oslanja na anonimne navode, nepoznat izvor ili tekst koji ne objašnjava odakle potiče informacija, onda nije dovoljno čvrsta da bi se prenosila kao gotova istina.
To naročito važi kada je riječ o smrti osobe koja je i dalje prisutna u javnom prostoru, sa aktivnostima koje se mogu provjeriti kroz ranije objave i nastupe.
Prema dostupnim podacima, tokom 2026. godine objavljivane su informacije o Nerminovim nastupima i zajedničkim aktivnostima s Viki Miljković. Tokom ljeta nastupao je s njom, a mediji su izvještavali i o drugim zajedničkim događajima. Sama činjenica da je neko ranije bio aktivan u javnosti ne govori ništa konačno o njegovom kasnijem zdravstvenom stanju, ali zahtijeva da se svaka kasnija vijest o njegovoj smrti dodatno i ozbiljno provjeri.
Upravo zbog toga izvještavanje o osjetljivim temama traži više opreza nego brzine. U ovakvim slučajevima pogrešno postavljen naslov može biti glasniji od kasnijeg demantija, a to je problem koji se onda prenosi s portala na portal. Kada se jednom u javnosti uspostavi netačna predstava, mnogo je teže ispraviti je nego što je bilo potrebno da se vijest najprije provjeri.
Šta se zna o odnosu Nermina i Viki
Njihov odnos se godinama razvijao kroz takmičenje, saradnju, nastupe i privatna druženja. Nermin je provodio mnogo vremena s Viki Miljković i njenim suprugom Draganom Taškovićem Tašketom, što je dodatno hranilo percepciju da je riječ o veoma bliskoj porodičnoj vezi. U nekim izvještajima čak je opisivana i posjeta njihovoj kući u Tešnju, gdje su iznenadili Nerminovu majku Sabriju.
Takvi detalji pokazuju koliko je njihov odnos bio blizak, ali i zašto ga nije ispravno predstavljati kao odnos majke i sina.
Ta razlika nije kozmetička nego suštinska. Da je riječ o odnosu punom poštovanja i bliskosti, to ne spori niko, ali novinarski i činjenično potpuno je drugačije reći da je neko mentorica i bliska osoba, nego da je majka. U ovom slučaju, jedno objašnjenje govori o emotivnoj vezi, a drugo o biološkom i porodičnom činjenicama koje u dostavljenom materijalu nisu potvrđene.
Zbog svega toga, priču o „posljednjim trenucima“ Nermina Handžića nije moguće predstaviti kao potvrđenu vijest. Dok god ne postoji jasan dokaz iz pouzdanog izvora, takve formulacije ostaju samo nepotvrđeni navodi. To znači da je pažnja prema činjenicama važnija od dramatičnog efekta koji naslov pokušava postići, posebno kada se govori o nečijem životu, zdravlju i porodici.
Za publiku, porodicu i same aktere ovakvih priča to nije beznačajna razlika. Pogrešna informacija o smrti može uznemiriti roditelje, prijatelje, saradnike i ljude koji prate nečiji rad. U slučaju Nermina Handžića, posebno je važno razjasniti da se dostavljeni materijal ne može koristiti kao dokaz da je tragični događaj zaista nastupio, niti da je Viki Miljković njegova majka.
Ostaje činjenica da je riječ o pjevaču čiji je profesionalni put snažno obilježen podrškom mentorice, kao i o porodici koja je u javnosti već dovoljno puta bila spominjana da bi dodatna neprovjerena tvrdnja mogla izazvati novu zabunu. Zato je najpoštenije ostati unutar onoga što je sigurno: Nerminova majka je Sabrija, a za navod o njegovoj smrti u dostavljenom materijalu nema vjerodostojne potvrde.
U takvim slučajevima najveća vrijednost nije u dramatičnom naslovu, nego u tačnosti. A upravo ta tačnost, kada je jednom postavljena na pravo mjesto, vraća priču iz šuma glasina u prostor provjerljivih činjenica, gdje je i pripada.
